^६.२.१वैशंपायन उवाच

^६.२.२ततः पूर्वापरे संध्ये समीक्ष्य भगवानृषिः
सर्ववेदविदां श्रेष्ठो व्यासः सत्यवतीसुतः

^६.२.३भविष्यति रणे घोरे भरतानां पितामहः
प्रत्यक्षदर्शी भगवान्भूतभव्यभविष्यवित्

^६.२.४वैचित्रवीर्यं राजानं स रहस्यं ब्रवीदिदम्
शोचन्तमार्तं ध्यायन्तं पुत्राणामनयं तदा

^६.२.५व्यास उवाच

^६.२.६राजन्परीतकालास्ते पुत्राश्चान्ये च भूमिपाः
ते हनिष्यन्ति संग्रामे समासाद्येतरेतरम्

^६.२.७तेषु कालपरीतेषु विनश्यत्सु च भारत
कालपर्यायमाज्ञाय मा स्म शोके मनः कृथाः

^६.२.८यदि त्विच्छसि संग्रामे द्रष्टुमेनं विशां पते
चक्षुर्ददानि ते हन्त युद्धमेतन्निशामय

^६.२.९धृतराष्ट्र उवाच

^{६.२.१०}न रोचये ज्ञातिवधं द्रष्टुं ब्रह्मर्षिसत्तम
युद्धमेतत्त्वशेषेण शृणुयां तव तेजसा

^{६.२.११}वैशंपायन उवाच

^{६.२.१२}तस्मिन्ननिच्छति द्रष्टुं संग्रामं श्रोतुमिच्छति
वराणामीश्वरो दाता संजयाय वरं ददौ

^{६.२.१३}व्यास उवाच

^{६.२.१४}एष ते संजयो राजन्युद्धमेतद्वदिष्यति
एतस्य सर्वं संग्रामे नपरोक्षं भविष्यति

^{६.२.१५}चक्षुषा संजयो राजन्दिव्येनैष समन्वितः
कथयिष्यति ते युद्धं सर्वज्ञश्च भविष्यति

^{६.२.१६}प्रकाशं वा रहस्यं वा रात्रौ वा यदि वा दिवा
मनसा चिन्तितमपि सर्वं वेत्स्यति संजयः

^{६.२.१७}नैनं शस्त्राणि भेत्स्यन्ति नैनं बाधिष्यते श्रमः
गावल्गणिरयं जीवन्युद्धादस्माद्विमोक्ष्यते

^{६.२.१८}अहं च कीर्तिमेतेषां कुरूणां भरतर्षभ
पाण्डवानां च सर्वेषां प्रथयिष्यामि मा शुचः

^{६.२.१९}दिष्टमेतत्पुरा चैव नात्र शोचितुमर्हसि
न चैव शक्यं संयन्तुं यतो धर्मस्ततो जयः

^{६.२.२०}वैशंपायन उवाच

^{६.२.२१}एवमुक्त्वा स भगवान्कुरूणां प्रपितामहः
पुनरेव महाबाहुं धृतराष्ट्रमुवाच ह

^{६.२.२२}इह युद्धे महाराज भविष्यति महान्क्षयः
यथेमानि निमित्तानि भयायाद्योपलक्षये

^{६.२.२३}श्येना गृध्राश्च काकाश्च कङ्काश्च सहिता बलैः
संपतन्ति वनान्तेषु समवायांश्च कुर्वते

^{६.२.२४}अत्युग्रं च प्रपश्यन्ति युद्धमानन्दिनो द्विजाः
क्रव्यादा भक्षयिष्यन्ति मांसानि गजवाजिनाम्

^{६.२.२५}खटाखटेति वाशन्तो भैरवं भयवेदिनः
कह्वाः प्रयान्ति मध्येन दक्षिणामभितो दिशम्

^{६.२.२६}उभे पूर्वापरे संध्ये नित्यं पश्यामि भारत
उदयास्तमने सूर्यं कबन्धैः परिवारितम्

^{६.२.२७}श्वेतलोहितपर्यन्ताः कृष्णग्रीवाः सविद्युतः
त्रिवर्णाः परिघाः संधौ भानुमावारयन्त्युत

^{६.२.२८}ज्वलितार्केन्दुनक्षत्रं निर्विशेषदिनक्षपम्
अहोरात्रं मया दृष्टं तत्क्षयाय भविष्यति

^{६.२.२९}अलक्ष्यः प्रभया हीनः पौर्णमासीं च कार्त्तिकीम्
चन्द्रोऽभूदग्निवर्णश्च समवर्णे नभस्तले

^{६.२.३०}स्वप्स्यन्ति निहता वीरा भूमिमावृत्य पार्थिवाः
राजानो राजपुत्राश्च शूराः परिघबाहवः

^{६.२.३१}अन्तरिक्षे वराहस्य वृषदंशस्य चोभयोः
प्रणादं युध्यतो रात्रौ रौद्रं नित्यं प्रलक्षये

^{६.२.३२}देवताप्रतिमाश्चापि कम्पन्ति च हसन्ति च
वमन्ति रुधिरं चास्यैः स्विद्यन्ति प्रपतन्ति च

^{६.२.३३}अनाहता दुन्दुभयः प्रणदन्ति विशां पते
अयुक्ताश्च प्रवर्तन्ते क्षत्रियाणां महारथाः

^{६.२.३४}कोकिलाः शतपत्राश्च चाषा भासाः शुकास्तथा
सारसाश्च मयूराश्च वाचो मुञ्चन्ति दारुणाः

^{६.२.३५}गृहीतशस्त्राभरणा वर्मिणो वाजिपृष्ठगाः
अरुणोदयेषु दृश्यन्ते शतशः शलभव्रजाः

^{६.२.३६}उभे संध्ये प्रकाशेते दिशां दाहसमन्विते
आसीद्रुधिरवर्षं च अस्थिवर्षं च भारत

^{६.२.३७}या चैषा विश्रुता राजंस्त्रैलोक्ये साधुसंमता
अरुन्धती तयाप्येष वसिष्ठः पृष्ठतः कृतः

^{६.२.३८}रोहिणीं पीडयन्नेष स्थितो राजञ्शनैश्चरः
व्यावृत्तं लक्ष्म सोमस्य भविष्यति महद्भयम्

^{६.२.३९}अनभ्रे च महाघोरं स्तनितं श्रूयतेऽनिशम्
वाहनानां च रुदतां प्रपतन्त्यश्रुबिन्दवः