^{१.१४०.१}वैशंपायन उवाच

^{१.१४०.२}तां विदित्वा चिरगतां हिडिम्बो राक्षसेश्वरः
अवतीर्य द्रुमात्तस्मादाजगामाथ पाण्डवान्

^{१.१४०.३}लोहिताक्षो महाबाहुरूर्ध्वकेशो महाबलः
मेघसंघातवर्ष्मा च तीक्ष्णदंष्ट्रोज्ज्वलाननः

^{१.१४०.४}तमापतन्तं दृष्ट्वैव तथा विकृतदर्शनम्
हिडिम्बोवाच वित्रस्ता भीमसेनमिदं वचः

^{१.१४०.५}आपतत्येष दुष्टात्मा संक्रुद्धः पुरुषादकः
त्वामहं भ्रातृभिः सार्धं यद्ब्रवीमि तथा कुरु

^{१.१४०.६}अहं कामगमा वीर रक्षोबलसमन्विता
आरुहेमां मम श्रोणीं नेष्यामि त्वां विहायसा

^{१.१४०.७}प्रबोधयैनान्संसुप्तान्मातरं च परंतप
सर्वानेव गमिष्यामि गृहीत्वा वो विहायसा

^{१.१४०.८}भीम उवाच

^{१.१४०.९}मा भैस्त्वं विपुलश्रोणि नैष कश्चिन्मयि स्थिते
अहमेनं हनिष्यामि प्रेक्षन्त्यास्ते सुमध्यमे

^{१.१४०.१०}नायं प्रतिबलो भीरु राक्षसापसदो मम
सोढुं युधि परिस्पन्दमथ वा सर्वराक्षसाः

^{१.१४०.११}पश्य बाहू सुवृत्तौ मे हस्तिहस्तनिभाविमौ
ऊरू परिघसंकाशौ संहतं चाप्युरो मम

^{१.१४०.१२}विक्रमं मे यथेन्द्रस्य साद्य द्रक्ष्यसि शोभने
मावमंस्थाः पृथुश्रोणि मत्वा मामिह मानुषम्

^{१.१४०.१३}हिडिम्बोवाच

^{१.१४०.१४}नावमन्ये नरव्याघ्र त्वामहं देवरूपिणम्
दृष्टापदानस्तु मया मानुषेष्वेव राक्षसः

^{१.१४०.१५}वैशंपायन उवाच

^{१.१४०.१६}तथा संजल्पतस्तस्य भीमसेनस्य भारत
वाचः शुश्राव ताः क्रुद्धो राक्षसः पुरुषादकः

^{१.१४०.१७}अवेक्षमाणस्तस्याश्च हिडिम्बो मानुषं वपुः
स्रग्दामपूरितशिखं समग्रेन्दुनिभाननम्

^{१.१४०.१८}सुभ्रूनासाक्षिकेशान्तं सुकुमारनखत्वचम्
सर्वाभरणसंयुक्तं सुसूक्ष्माम्बरवाससम्

^{१.१४०.१९}तां तथा मानुषं रूपं बिभ्रतीं सुमनोहरम्
पुंस्कामां शङ्कमानश्च चुक्रोध पुरुषादकः

^{१.१४०.२०}संक्रुद्धो राक्षसस्तस्या भगिन्याः कुरुसत्तम
उत्फाल्य विपुले नेत्रे ततस्तामिदमब्रवीत्

^{१.१४०.२१}को हि मे भोक्तुकामस्य विघ्नं चरति दुर्मतिः
न बिभेषि हिडिम्बे किं मत्कोपाद्विप्रमोहिता

^{१.१४०.२२}धिक्त्वामसति पुंस्कामे मम विप्रियकारिणि
पूर्वेषां राक्षसेन्द्राणां सर्वेषामयशस्करि

^{१.१४०.२३}यानिमानाश्रिताकार्षीरप्रियं सुमहन्मम
एष तानद्य वै सर्वान्हनिष्यामि त्वया सह

^{१.१४०.२४}एवमुक्त्वा हिडिम्बां स हिडिम्बो लोहितेक्षणः
वधायाभिपपातैनां दन्तैर्दन्तानुपस्पृशन्

^{१.१४०.२५}तमापतन्तं संप्रेक्ष्य भीमः प्रहरतां वरः
भर्त्सयामास तेजस्वी तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत्