^{१.१७२.१}गन्धर्व उवाच

^{१.१७२.२}एवमुक्तः स विप्रर्षिर्वसिष्ठेन महात्मना
न्ययच्छदात्मनः कोपं सर्वलोकपराभवात्

^{१.१७२.३}ईजे च स महातेजाः सर्ववेदविदां वरः
ऋषी राक्षससत्रेण शाक्तेयोऽथ पराशरः

^{१.१७२.४}ततो वृद्धांश्च बालांश्च राक्षसान्स महामुनिः
ददाह वितते यज्ञे शक्तेर्वधमनुस्मरन्

^{१.१७२.५}न हि तं वारयामास वसिष्ठो रक्षसां वधात्
द्वितीयामस्य मा भाङ्क्षं प्रतिज्ञामिति निश्चयात्

^{१.१७२.६}त्रयाणां पावकानां स सत्रे तस्मिन्महामुनिः
आसीत्पुरस्ताद्दीप्तानां चतुर्थ इव पावकः

^{१.१७२.७}तेन यज्ञेन शुभ्रेण हूयमानेन युक्तितः
तद्विदीपितमाकाशं सूर्येणेव घनात्यये

^{१.१७२.८}तं वसिष्ठादयः सर्वे मुनयस्तत्र मेनिरे
तेजसा दिवि दीप्यन्तं द्वितीयमिव भास्करम्

^{१.१७२.९}ततः परमदुष्प्रापमन्यैरृषिरुदारधीः
समापिपयिषुः सत्रं तमत्रिः समुपागमत्

^{१.१७२.१०}तथा पुलस्त्यः पुलहः क्रतुश्चैव महाक्रतुम्
उपाजग्मुरमित्रघ्न रक्षसां जीवितेप्सया

^{१.१७२.११}पुलस्त्यस्तु वधात्तेषां रक्षसां भरतर्षभ
उवाचेदं वचः पार्थ पराशरमरिंदमम्

^{१.१७२.१२}कच्चित्तातापविघ्नं ते कच्चिन्नन्दसि पुत्रक
अजानतामदोषाणां सर्वेषां रक्षसां वधात्

^{१.१७२.१३}प्रजोच्छेदमिमं मह्यं सर्वं सोमपसत्तम
अधर्मिष्ठं वरिष्ठः सन्कुरुषे त्वं पराशर
राजा कल्माषपादश्च दिवमारोढुमिच्छति

^{१.१७२.१४}ये च शक्त्यवराः पुत्रा वसिष्ठस्य महामुनेः
ते च सर्वे मुदा युक्ता मोदन्ते सहिताः सुरैः
सर्वमेतद्वसिष्ठस्य विदितं वै महामुने

^{१.१७२.१५}रक्षसां च समुच्छेद एष तात तपस्विनाम्
निमित्तभूतस्त्वं चात्र क्रतौ वासिष्ठनन्दन
स सत्रं मुञ्च भद्रं ते समाप्तमिदमस्तु ते

^{१.१७२.१६}एवमुक्तः पुलस्त्येन वसिष्ठेन च धीमता
तदा समापयामास सत्रं शाक्तिः पराशरः

^{१.१७२.१७}सर्वराक्षससत्राय संभृतं पावकं मुनिः
उत्तरे हिमवत्पार्श्वे उत्ससर्ज महावने

^{१.१७२.१८}स तत्राद्यापि रक्षांसि वृक्षानश्मान एव च
भक्षयन्दृश्यते वह्निः सदा पर्वणि पर्वणि