^{१२.१६४.१}भीष्म उवाच

^{१२.१६४.२}गिरं तां मधुरां श्रुत्वा गौतमो विस्मितस्तदा
कौतूहलान्वितो राजन्राजधर्माणमैक्षत

^{१२.१६४.३}राजधर्मोवाच

^{१२.१६४.४}भोः कश्यपस्य पुत्रोऽहं माता दाक्षायणी च मे
अतिथिस्त्वं गुणोपेतः स्वागतं ते द्विजर्षभ

^{१२.१६४.५}भीष्म उवाच

^{१२.१६४.६}तस्मै दत्त्वा स सत्कारं विधिदृष्टेन कर्मणा
शालपुष्पमयीं दिव्यां बृसीं समुपकल्पयत्

^{१२.१६४.७}भगीरथरथाक्रान्तान्देशान्गङ्गानिषेवितान्
ये चरन्ति महामीनास्तांश्च तस्यान्वकल्पयत्

^{१२.१६४.८}वह्निं चापि सुसंदीप्तं मीनांश्चैव सुपीवरान्
स गौतमायातिथये न्यवेदयत काश्यपः

^{१२.१६४.९}भुक्तवन्तं च तं विप्रं प्रीतात्मानं महामनाः
क्लमापनयनार्थं स पक्षाभ्यामभ्यवीजयत्

^{१२.१६४.१०}ततो विश्रान्तमासीनं गोत्रप्रश्नमपृच्छत
सोऽब्रवीद्गौतमोऽस्मीति ब्राह्म नान्यदुदाहरत्

^{१२.१६४.११}तस्मै पर्णमयं दिव्यं दिव्यपुष्पाधिवासितम्
गन्धाढ्यं शयनं प्रादात्स शिश्ये तत्र वै सुखम्

^{१२.१६४.१२}अथोपविष्टं शयने गौतमं बकराट्तदा
पप्रच्छ काश्यपो वाग्मी किमागमनकारणम्

^{१२.१६४.१३}ततोऽब्रवीद्गौतमस्तं दरिद्रोऽहं महामते
समुद्रगमनाकाङ्क्षी द्रव्यार्थमिति भारत

^{१२.१६४.१४}तं काश्यपोऽब्रवीत्प्रीतो नोत्कण्ठां कर्तुमर्हसि
कृतकार्यो द्विजश्रेष्ठ सद्रव्यो यास्यसे गृहान्

^{१२.१६४.१५}चतुर्विधा ह्यर्थगतिर्बृहस्पतिमतं यथा
पारंपर्यं तथा दैवं कर्म मित्रमिति प्रभो

^{१२.१६४.१६}प्रादुर्भूतोऽस्मि ते मित्रं सुहृत्त्वं च मम त्वयि
सोऽहं तथा यतिष्यामि भविष्यसि यथार्थवान्

^{१२.१६४.१७}ततः प्रभातसमये सुखं पृष्ट्वाब्रवीदिदम्
गच्छ सौम्य पथानेन कृतकृत्यो भविष्यसि

^{१२.१६४.१८}इतस्त्रियोजनं गत्वा राक्षसाधिपतिर्महान्
विरूपाक्ष इति ख्यातः सखा मम महाबलः

^{१२.१६४.१९}तं गच्छ द्विजमुख्य त्वं मम वाक्यप्रचोदितः
कामानभीप्सितांस्तुभ्यं दाता नास्त्यत्र संशयः

^{१२.१६४.२०}इत्युक्तः प्रययौ राजन्गौतमो विगतक्लमः
फलान्यमृतकल्पानि भक्षयन्स्म यथेष्टतः

^{१२.१६४.२१}चन्दनागुरुमुख्यानि त्वक्पत्राणां वनानि च
तस्मिन्पथि महाराज सेवमानो द्रुतं ययौ

^{१२.१६४.२२}ततो मेरुव्रजं नाम नगरं शैलतोरणम्
शैलप्राकारवप्रं च शैलयन्त्रार्गलं तथा

^{१२.१६४.२३}विदितश्चाभवत्तस्य राक्षसेन्द्रस्य धीमतः
प्रहितः सुहृदा राजन्प्रीयता वै प्रियातिथिः

^{१२.१६४.२४}ततः स राक्षसेन्द्रः स्वान्प्रेष्यानाह युधिष्ठिर
गौतमो नगरद्वाराच्छीघ्रमानीयतामिति

^{१२.१६४.२५}ततः पुरवरात्तस्मात्पुरुषाः श्वेतवेष्टनाः
गौतमेत्यभिभाषन्तः पुरद्वारमुपागमन्

^{१२.१६४.२६}ते तमूचुर्महाराज प्रेष्या रक्षःपतेर्द्विजम्
त्वरस्व तूर्णमागच्छ राजा त्वां द्रष्टुमिच्छति

^{१२.१६४.२७}राक्षसाधिपतिर्वीरो विरूपाक्ष इति श्रुतः
स त्वां त्वरति वै द्रष्टुं तत्क्षिप्रं संविधीयताम्

^{१२.१६४.२८}ततः स प्राद्रवद्विप्रो विस्मयाद्विगतक्लमः
गौतमो नगरर्द्धिं तां पश्यन्परमविस्मितः

^{१२.१६४.२९}तैरेव सहितो राज्ञो वेश्म तूर्णमुपाद्रवत्
दर्शनं राक्षसेन्द्रस्य काङ्क्षमाणो द्विजस्तदा