^{१३.४५.१}युधिष्ठिर उवाच

^{१३.४५.२}कन्यायाः प्राप्तशुल्कायाः पतिश्चेन्नास्ति कश्चन
तत्र का प्रतिपत्तिः स्यात्तन्मे ब्रूहि पितामह

^{१३.४५.३}भीष्म उवाच

^{१३.४५.४}यापुत्रकस्याप्यरिक्थस्य प्रतिपत्सा तदा भवेत्

^{१३.४५.५}अथ चेत्साहरेच्छुल्कं क्रीता शुल्कप्रदस्य सा
तस्यार्थेऽपत्यमीहेत येन न्यायेन शक्नुयात्

^{१३.४५.६}न तस्या मन्त्रवत्कार्यं कश्चित्कुर्वीत किंचन

^{१३.४५.७}स्वयं वृतेति सावित्री पित्रा वै प्रत्यपद्यत
तत्तस्यान्ये प्रशंसन्ति धर्मज्ञा नेतरे जनाः

^{१३.४५.८}एतत्तु नापरे चक्रुर्न परे जातु साधवः
साधूनां पुनराचारो गरीयो धर्मलक्षणम्

^{१३.४५.९}अस्मिन्नेव प्रकरणे सुक्रतुर्वाक्यमब्रवीत्
नप्ता विदेहराजस्य जनकस्य महात्मनः

^{१३.४५.१०}असदाचरिते मार्गे कथं स्यादनुकीर्तनम्
अनुप्रश्नः संशयो वा सतामेतदुपालभेत्

^{१३.४५.११}असदेव हि धर्मस्य प्रमादो धर्म आसुरः
नानुशुश्रुम जात्वेतामिमां पूर्वेषु जन्मसु

^{१३.४५.१२}भार्यापत्योर्हि संबन्धः स्त्रीपुंसोस्तुल्य एव सः
रतिः साधारणो धर्म इति चाह स पार्थिवः

^{१३.४५.१३}युधिष्ठिर उवाच

^{१३.४५.१४}अथ केन प्रमाणेन पुंसामादीयते धनम्
पुत्रवद्धि पितुस्तस्य कन्या भवितुमर्हति

^{१३.४५.१५}भीष्म उवाच

^{१३.४५.१६}यथैवात्मा तथा पुत्रः पुत्रेण दुहिता समा
तस्यामात्मनि तिष्ठन्त्यां कथमन्यो धनं हरेत्

^{१३.४५.१७}मातुश्च यौतकं यत्स्यात्कुमारीभाग एव सः
दौहित्र एव वा रिक्थमपुत्रस्य पितुर्हरेत्

^{१३.४५.१८}ददाति हि स पिण्डं वै पितुर्मातामहस्य च
पुत्रदौहित्रयोर्नेह विशेषो धर्मतः स्मृतः

^{१३.४५.१९}अन्यत्र जातया सा हि प्रजया पुत्र ईहते
दुहितान्यत्र जातेन पुत्रेणापि विशिष्यते

^{१३.४५.२०}दौहित्रकेण धर्मेण नात्र पश्यामि कारणम्
विक्रीतासु च ये पुत्रा भवन्ति पितुरेव ते

^{१३.४५.२१}असूयवस्त्वधर्मिष्ठाः परस्वादायिनः शठाः
आसुरादधिसंभूता धर्माद्विषमवृत्तयः

^{१३.४५.२२}अत्र गाथा यमोद्गीताः कीर्तयन्ति पुराविदः
धर्मज्ञा धर्मशास्त्रेषु निबद्धा धर्मसेतुषु

^{१३.४५.२३}यो मनुष्यः स्वकं पुत्रं विक्रीय धनमिच्छति
कन्यां वा जीवितार्थाय यः शुल्केन प्रयच्छति

^{१३.४५.२४}सप्तावरे महाघोरे निरये कालसाह्वये
स्वेदं मूत्रं पुरीषं च तस्मिन्प्रेत उपाश्नुते

^{१३.४५.२५}आर्षे गोमिथुनं शुल्कं केचिदाहुर्मृषैव तत्
अल्पं वा बहु वा राजन्विक्रयस्तावदेव सः

^{१३.४५.२६}यद्यप्याचरितः कैश्चिन्नैष धर्मः कथंचन
अन्येषामपि दृश्यन्ते लोभतः संप्रवृत्तयः

^{१३.४५.२७}वश्यां कुमारीं विहितां ये च तामुपभुञ्जते
एते पापस्य कर्तारस्तमस्यन्धेऽथ शेरते

^{१३.४५.२८}अन्योऽप्यथ न विक्रेयो मनुष्यः किं पुनः प्रजाः
अधर्ममूलैर्हि धनैर्न तैरर्थोऽस्ति कश्चन