^{७.७६.१}संजय उवाच

^{७.७६.२}स्रंसन्त इव मज्जानस्तावकानां भयान्नृप
तौ दृष्ट्वा समतिक्रान्तौ वासुदेवधनंजयौ

^{७.७६.३}सर्वे तु प्रतिसंरब्धा ह्रीमन्तः सत्त्वचोदिताः
स्थिरीबूता महात्मानः प्रत्यगच्छन्धनंजयम्

^{७.७६.४}ये गताः पाण्डवं युद्धे क्रोधामर्षसमन्विताः
तेऽद्यापि न निवर्तन्ते सिन्धवः सागरादिव

^{७.७६.५}असन्तस्तु न्यवर्तन्त वेदेभ्य इव नास्तिकाः
नरकं भजमानास्ते प्रत्यपद्यन्त किल्बिषम्

^{७.७६.६}तावतीत्य रथानीकं विमुक्तौ पुरुषर्षभौ
ददृशाते यथा राहोरास्यान्मुक्तौ प्रभाकरौ

^{७.७६.७}मत्स्याविव महाजालं विदार्य विगतज्वरौ
तथा कृष्णावदृश्येतां सेनाजालं विदार्य तत्

^{७.७६.८}विमुक्तौ शस्त्रसंबाधाद्द्रोणानीकात्सुदुर्भिदात्
अदृश्येतां महात्मानौ कालसूर्याविवोदितौ

^{७.७६.९}अस्त्रसंबाधनिर्मुक्तौ विमुक्तौ शस्त्रसंकटात्
अदृश्येतां महात्मानौ शत्रुसंबाधकारिणौ

^{७.७६.१०}विमुक्तौ ज्वलनस्पर्शान्मकरास्याज्झषाविव
व्यक्षोभयेतां सेनां तौ समुद्रं मकराविव

^{७.७६.११}तावकास्तव पुत्राश्च द्रोणानीकस्थयोस्तयोः
नैतौ तरिष्यतो द्रोणमिति चक्रुस्तदा मतिम्

^{७.७६.१२}तौ तु दृष्ट्वा व्यतिक्रान्तौ द्रोणानीकं महाद्युती
नाशशंसुर्महाराज सिन्धुराजस्य जीवितम्

^{७.७६.१३}आशा बलवती राजन्पुत्राणामभवत्तव
द्रोणहार्दिक्ययोः कृष्णौ न मोक्ष्येते इति प्रभो

^{७.७६.१४}तामाशां विफलां कृत्वा निस्तीर्णौ तौ परंतपौ
द्रोणानीकं महाराज भोजानीकं च दुस्तरम्

^{७.७६.१५}अथ दृष्ट्वा व्यतिक्रान्तौ ज्वलिताविव पावकौ
निराशाः सिन्धुराजस्य जीवितं नाशशंसिरे

^{७.७६.१६}मिथश्च समभाषेतामभीतौ भयवर्धनौ
जयद्रथवधे वाचस्तास्ताः कृष्णधनंजयौ

^{७.७६.१७}असौ मध्ये कृतः षड्भिर्धार्तराष्ट्रैर्महारथैः
चक्षुर्विषयसंप्राप्तो न नौ मोक्ष्यति सैन्धवः

^{७.७६.१८}यद्यस्य समरे गोप्ता शक्रो देवगणैः सह
तथाप्येनं हनिष्याव इति कृष्णावभाषताम्

^{७.७६.१९}इति कृष्णौ महाबाहू मिथः कथयतां तदा
सिन्धुराजमवेक्षन्तौ तत्पुत्रास्तव शुश्रुवुः

^{७.७६.२०}अतीत्य मरुधन्वेव प्रयान्तौ तृषितौ गजौ
पीत्वा वारि समाश्वस्तौ तथैवास्तामरिंदमौ

^{७.७६.२१}व्याघ्रसिंहगजाकीर्णानतिक्रम्येव पर्वतान्
अदृश्येतां महाबाहू यथा मृत्युजरातिगौ

^{७.७६.२२}तथा हि मुखवर्णोऽयमनयोरिति मेनिरे
तावका दृश्य मुक्तौ तौ विक्रोशन्ति स्म सर्वतः

^{७.७६.२३}द्रोणादाशीविषाकाराज्ज्वलितादिव पावकात्
अन्येभ्यः पार्थिवेभ्यश्च भास्वन्ताविव भास्करौ

^{७.७६.२४}तौ मुक्तौ सागरप्रख्याद्द्रोणानीकादरिंदमौ
अदृश्येतां मुदा युक्तौ समुत्तीर्यार्णवं यथा

^{७.७६.२५}शस्त्रौघान्महतो मुक्तौ द्रोणहार्दिक्यरक्षितान्
रोचमानावदृश्येतामिन्द्राग्न्योः सदृशौ रणे

^{७.७६.२६}उद्भिन्नरुधिरौ कृष्णौ भारद्वाजस्य सायकैः
शितैश्चितौ व्यरोचेतां कर्णिकारैरिवाचलौ

^{७.७६.२७}द्रोणग्राहह्रदान्मुक्तौ शक्त्याशीविषसंकटात्
अयःशरोग्रमकरात्क्षत्रियप्रवराम्भसः

^{७.७६.२८}ज्याघोषतलनिर्ह्रादाद्गदानिस्त्रिंशविद्युतः
द्रोणास्त्रमेघान्निर्मुक्तौ सूर्येन्दू तिमिरादिव

^{७.७६.२९}बाहुभ्यामिव संतीर्णौ सिन्धुषष्ठाः समुद्रगाः
तपान्ते सरितः पूर्णा महाग्राहसमाकुलाः

^{७.७६.३०}इति कृष्णौ महेष्वासौ यशसा लोकविश्रुतौ
सर्वभूतान्यमन्यन्त द्रोणास्त्रबलविस्मयात्

^{७.७६.३१}जयद्रथं समीपस्थमवेक्षन्तौ जिघांसया
रुरुं निपाने लिप्सन्तौ व्याघ्रवत्तावतिष्ठताम्

^{७.७६.३२}यथा हि मुखवर्णोऽयमनयोरिति मेनिरे
तव योधा महाराज हतमेव जयद्रथम्

^{७.७६.३३}लोहिताक्षौ महाबाहू संयत्तौ कृष्णपाण्डवौ
सिन्धुराजमभिप्रेक्ष्य हृष्टौ व्यनदतां मुहुः

^{७.७६.३४}शौरेरभीशुहस्तस्य पार्थस्य च धनुष्मतः
तयोरासीत्प्रतिभ्राजः सूर्यपावकयोरिव

^{७.७६.३५}हर्ष एव तयोरासीद्द्रोणानीकप्रमुक्तयोः
समीपे सैन्धवं दृष्ट्वा श्येनयोरामिषं यथा

^{७.७६.३६}तौ तु सैन्धवमालोक्य वर्तमानमिवान्तिके
सहसा पेततुः क्रुद्धौ क्षिप्रं श्येनाविवामिषे

^{७.७६.३७}तौ तु दृष्ट्वा व्यतिक्रान्तौ हृषीकेशधनंजयौ
सिन्धुराजस्य रक्षार्थं पराक्रान्तः सुतस्तव

^{७.७६.३८}द्रोणेनाबद्धकवचो राजा दुर्योधनस्तदा
ययावेकरथेनाजौ हयसंस्कारवित्प्रभो

^{७.७६.३९}कृष्णपार्थौ महेष्वासौ व्यतिक्रम्याथ ते सुतः
अग्रतः पुण्डरीकाक्षं प्रतीयाय नराधिप

^{७.७६.४०}ततः सर्वेषु सैन्येषु वादित्राणि प्रहृष्टवत्
प्रावाद्यन्समतिक्रान्ते तव पुत्रे धनंजयम्

^{७.७६.४१}सिंहनादरवाश्चासञ्शङ्खदुन्दुभिमिश्रिताः
दृष्ट्वा दुर्योधनं तत्र कृष्णयोः प्रमुखे स्थितम्

^{७.७६.४२}ये च ते सिन्धुराजस्य गोप्तारः पावकोपमाः
ते प्रहृष्यन्त समरे दृष्ट्वा पुत्रं तवाभिभो

^{७.७६.४३}दृष्ट्वा दुर्योधनं कृष्णस्त्वतिक्रान्तं सहानुगम्
अब्रवीदर्जुनं राजन्प्राप्तकालमिदं वचः