^{१.२३.१}सूत उवाच

^{१.२३.२}सुपर्णेनोह्यमानास्ते जग्मुस्तं देशमाशु वै
सागराम्बुपरिक्षिप्तं पक्षिसंघनिनादितम्

^{१.२३.३}विचित्रफलपुष्पाभिर्वनराजिभिरावृतम्
भवनैरावृतं रम्यैस्तथा पद्माकरैरपि

^{१.२३.४}प्रसन्नसलिलैश्चापि ह्रदैश्चित्रैर्विभूषितम्
दिव्यगन्धवहैः पुण्यैर्मारुतैरुपवीजितम्

^{१.२३.५}उपजिघ्रद्भिराकाशं वृक्षैर्मलयजैरपि
शोभितं पुष्पवर्षाणि मुञ्चद्भिर्मारुतोद्धुतैः

^{१.२३.६}किरद्भिरिव तत्रस्थान्नागान्पुष्पाम्बुवृष्टिभिः
मनःसंहर्षणं पुण्यं गन्धर्वाप्सरसां प्रियम्
नानापक्षिरुतं रम्यं कद्रूपुत्रप्रहर्षणम्

^{१.२३.७}तत्ते वनं समासाद्य विजह्रुः पन्नगा मुदा
अब्रुवंश्च महावीर्यं सुपर्णं पतगोत्तमम्

^{१.२३.८}वहास्मानपरं द्वीपं सुरम्यं विपुलोदकम्
त्वं हि देशान्बहून्रम्यान्पतन्पश्यसि खेचर

^{१.२३.९}स विचिन्त्याब्रवीत्पक्षी मातरं विनतां तदा
किं कारणं मया मातः कर्तव्यं सर्पभाषितम्

^{१.२३.१०}विनतोवाच

^{१.२३.११}दासीभूतास्म्यनार्याया भगिन्याः पतगोत्तम
पणं वितथमास्थाय सर्पैरुपधिना कृतम्

^{१.२३.१२}सूत उवाच

^{१.२३.१३}तस्मिंस्तु कथिते मात्रा कारणे गगनेचरः
उवाच वचनं सर्पांस्तेन दुःखेन दुःखितः

^{१.२३.१४}किमाहृत्य विदित्वा वा किं वा कृत्वेह पौरुषम्
दास्याद्वो विप्रमुच्येयं सत्यं शंसत लेलिहाः

^{१.२३.१५}श्रुत्वा तमब्रुवन्सर्पा आहरामृतमोजसा
ततो दास्याद्विप्रमोक्षो भविता तव खेचर