^{१.२४.१}सूत उवाच

^{१.२४.२}इत्युक्तो गरुडः सर्पैस्ततो मातरमब्रवीत्
गच्छाम्यमृतमाहर्तुं भक्ष्यमिच्छामि वेदितुम्

^{१.२४.३}विनतोवाच

^{१.२४.४}समुद्रकुक्षावेकान्ते निषादालयमुत्तमम्
सहस्राणामनेकानां तान्भुक्त्वामृतमानय

^{१.२४.५}न तु ते ब्राह्मणं हन्तुं कार्या बुद्धिः कथंचन
अवध्यः सर्वभूतानां ब्राह्मणो ह्यनलोपमः

^{१.२४.६}अग्निरर्को विषं शस्त्रं विप्रो भवति कोपितः
भूतानामग्रभुग्विप्रो वर्णश्रेष्ठः पिता गुरुः

^{१.२४.७}गरुड उवाच

^{१.२४.८}यथाहमभिजानीयां ब्राह्मणं लक्षणैः शुभैः
तन्मे कारणतो मातः पृच्छतो वक्तुमर्हसि

^{१.२४.९}विनतोवाच

^{१.२४.१०}यस्ते कण्ठमनुप्राप्तो निगीर्णं बडिशं यथा
दहेदङ्गारवत्पुत्र तं विद्याद्ब्राह्मणर्षभम्

^{१.२४.११}सूत उवाच

^{१.२४.१२}प्रोवाच चैनं विनता पुत्रहार्दादिदं वचः
जानन्त्यप्यतुलं वीर्यमाशीर्वादसमन्वितम्

^{१.२४.१३}पक्षौ ते मारुतः पातु चन्द्रः पृष्ठं तु पुत्रक
शिरस्तु पातु ते वह्निर्भास्करः सर्वमेव तु

^{१.२४.१४}अहं च ते सदा पुत्र शान्तिस्वस्तिपरायणा
अरिष्टं व्रज पन्थानं वत्स कार्यार्थसिद्धये

^{१.२४.१५}ततः स मातुर्वचनं निशम्य; वितत्य पक्षौ नभ उत्पपात
ततो निषादान्बलवानुपागम;द्बुभुक्षितः काल इवान्तको महान्

^{१.२४.१६}स तान्निषादानुपसंहरंस्तदा; रजः समुद्धूय नभःस्पृशं महत्
समुद्रकुक्षौ च विशोषयन्पयः; समीपगान्भूमिधरान्विचालयन्

^{१.२४.१७}ततः स चक्रे महदाननं तदा; निषादमार्गं प्रतिरुध्य पक्षिराट्
ततो निषादास्त्वरिताः प्रवव्रजु;र्यतो मुखं तस्य भुजंगभोजिनः

^{१.२४.१८}तदाननं विवृतमतिप्रमाणव;त्समभ्ययुर्गगनमिवार्दिताः खगाः
सहस्रशः पवनरजोभ्रमोहिता; महानिलप्रचलितपादपे वने

^{१.२४.१९}ततः खगो वदनममित्रतापनः; समाहरत्परिचपलो महाबलः
निषूदयन्बहुविधमत्स्यभक्षिणो; बुभुक्षितो गगनचरेश्वरस्तदा