^{१२.१४३.१}भीष्म उवाच

^{१२.१४३.२}ततस्तं लुब्धकः पश्यन्कृपयाभिपरिप्लुतः
कपोतमग्नौ पतितं वाक्यं पुनरुवाच ह

^{१२.१४३.३}किमीदृशं नृशंसेन मया कृतमबुद्धिना
भविष्यति हि मे नित्यं पातकं हृदि जीवतः

^{१२.१४३.४}स विनिन्दन्नथात्मानं पुनः पुनरुवाच ह
धिङ्मामस्तु सुदुर्बुद्धिं सदा निकृतिनिश्चयम्
शुभं कर्म परित्यज्य योऽहं शकुनिलुब्धकः

^{१२.१४३.५}नृशंसस्य ममाद्यायं प्रत्यादेशो न संशयः
दत्तः स्वमांसं ददता कपोतेन महात्मना

^{१२.१४३.६}सोऽहं त्यक्ष्ये प्रियान्प्राणान्पुत्रदारं विसृज्य च
उपदिष्टो हि मे धर्मः कपोतेनातिधर्मिणा

^{१२.१४३.७}अद्य प्रभृति देहं स्वं सर्वभोगैर्विवर्जितम्
यथा स्वल्पं जलं ग्रीष्मे शोषयिष्याम्यहं तथा

^{१२.१४३.८}क्षुत्पिपासातपसहः कृशो धमनिसंततः
उपवासैर्बहुविधैश्चरिष्ये पारलौकिकम्

^{१२.१४३.९}अहो देहप्रदानेन दर्शितातिथिपूजना
तस्माद्धर्मं चरिष्यामि धर्मो हि परमा गतिः
दृष्टो हि धर्मो धर्मिष्ठैर्यादृशो विहगोत्तमे

^{१२.१४३.१०}एवमुक्त्वा विनिश्चित्य रौद्रकर्मा स लुब्धकः
महाप्रस्थानमाश्रित्य प्रययौ संशितव्रतः

^{१२.१४३.११}ततो यष्टिं शलाकाश्च क्षारकं पञ्जरं तथा
तांश्च बद्धा कपोतान्स संप्रमुच्योत्ससर्ज ह