^{१२.२१८.१}भीष्म उवाच

^{१२.२१८.२}शतक्रतुरथापश्यद्बलेर्दीप्तां महात्मनः
स्वरूपिणीं शरीराद्धि तदा निष्क्रामतीं श्रियम्

^{१२.२१८.३}तां दीप्तां प्रभया दृष्ट्वा भगवान्पाकशासनः
विस्मयोत्फुल्लनयनो बलिं पप्रच्छ वासवः

^{१२.२१८.४}बले केयमपक्रान्ता रोचमाना शिखण्डिनी
त्वत्तः स्थिता सकेयूरा दीप्यमाना स्वतेजसा

^{१२.२१८.५}बलिरुवाच

^{१२.२१८.६}न हीमामासुरीं वेद्मि न दैवीं न च मानुषीम्
त्वमेवैनां पृच्छ मा वा यथेष्टं कुरु वासव

^{१२.२१८.७}शक्र उवाच

^{१२.२१८.८}का त्वं बलेरपक्रान्ता रोचमाना शिखण्डिनी
अजानतो ममाचक्ष्व नामधेयं शुचिस्मिते

^{१२.२१८.९}का त्वं तिष्ठसि मायेव दीप्यमाना स्वतेजसा
हित्वा दैत्येश्वरं सुभ्रु तन्ममाचक्ष्व तत्त्वतः

^{१२.२१८.१०}श्रीरुवाच

^{१२.२१८.११}न मा विरोचनो वेद न मा वैरोचनो बलिः
आहुर्मां दुःसहेत्येवं विधित्सेति च मां विदुः

^{१२.२१८.१२}भूतिर्लक्ष्मीति मामाहुः श्रीरित्येवं च वासव
त्वं मां शक्र न जानीषे सर्वे देवा न मां विदुः

^{१२.२१८.१३}शक्र उवाच

^{१२.२१८.१४}किमिदं त्वं मम कृते उताहो बलिनः कृते
दुःसहे विजहास्येनं चिरसंवासिनी सती

^{१२.२१८.१५}श्रीरुवाच

^{१२.२१८.१६}न धाता न विधाता मां विदधाति कथंचन
कालस्तु शक्र पर्यायान्मैनं शक्रावमन्यथाः

^{१२.२१८.१७}शक्र उवाच

^{१२.२१८.१८}कथं त्वया बलिस्त्यक्तः किमर्थं वा शिखण्डिनि
कथं च मां न जह्यास्त्वं तन्मे ब्रूहि शुचिस्मिते

^{१२.२१८.१९}श्रीरुवाच

^{१२.२१८.२०}सत्ये स्थितास्मि दाने च व्रते तपसि चैव हि
पराक्रमे च धर्मे च पराचीनस्ततो बलिः

^{१२.२१८.२१}ब्रह्मण्योऽयं सदा भूत्वा सत्यवादी जितेन्द्रियः
अभ्यसूयद्ब्राह्मणान्वै उच्छिष्टश्चास्पृशद्घृतम्

^{१२.२१८.२२}यज्ञशीलः पुरा भूत्वा मामेव यजतेत्ययम्
प्रोवाच लोकान्मूढात्मा कालेनोपनिपीडितः

^{१२.२१८.२३}अपाकृता ततः शक्र त्वयि वत्स्यामि वासव
अप्रमत्तेन धार्यास्मि तपसा विक्रमेण च

^{१२.२१८.२४}शक्र उवाच

^{१२.२१८.२५}अस्ति देवमनुष्येषु सर्वभूतेषु वा पुमान्
यस्त्वामेको विषहितुं शक्नुयात्कमलालये

^{१२.२१८.२६}श्रीरुवाच

^{१२.२१८.२७}नैव देवो न गन्धर्वो नासुरो न च राक्षसः
यो मामेको विषहितुं शक्तः कश्चित्पुरंदर

^{१२.२१८.२८}शक्र उवाच

^{१२.२१८.२९}तिष्ठेथा मयि नित्यं त्वं यथा तद्ब्रूहि मे शुभे
तत्करिष्यामि ते वाक्यमृतं त्वं वक्तुमर्हसि

^{१२.२१८.३०}श्रीरुवाच

^{१२.२१८.३१}स्थास्यामि नित्यं देवेन्द्र यथा त्वयि निबोध तत्
विधिना वेददृष्टेन चतुर्धा विभजस्व माम्

^{१२.२१८.३२}शक्र उवाच

^{१२.२१८.३३}अहं वै त्वा निधास्यामि यथाशक्ति यथाबलम्
न तु मेऽतिक्रमः स्याद्वै सदा लक्ष्मि तवान्तिके

^{१२.२१८.३४}भूमिरेव मनुष्येषु धारणी भूतभाविनी
सा ते पादं तितिक्षेत समर्था हीति मे मतिः

^{१२.२१८.३५}श्रीरुवाच

^{१२.२१८.३६}एष मे निहितः पादो योऽयं भूमौ प्रतिष्ठितः
द्वितीयं शक्र पादं मे तस्मात्सुनिहितं कुरु

^{१२.२१८.३७}शक्र उवाच

^{१२.२१८.३८}आप एव मनुष्येषु द्रवन्त्यः परिचारिकाः
तास्ते पादं तितिक्षन्तामलमापस्तितिक्षितुम्

^{१२.२१८.३९}श्रीरुवाच

^{१२.२१८.४०}एष मे निहितः पादो योऽयमप्सु प्रतिष्ठितः
तृतीयं शक्र पादं मे तस्मात्सुनिहितं कुरु

^{१२.२१८.४१}शक्र उवाच

^{१२.२१८.४२}यस्मिन्देवाश्च यज्ञाश्च यस्मिन्वेदाः प्रतिष्ठिताः
तृतीयं पादमग्निस्ते सुधृतं धारयिष्यति

^{१२.२१८.४३}श्रीरुवाच

^{१२.२१८.४४}एष मे निहितः पादो योऽयमग्नौ प्रतिष्ठितः
चतुर्थं शक्र पादं मे तस्मात्सुनिहितं कुरु

^{१२.२१८.४५}शक्र उवाच

^{१२.२१८.४६}ये वै सन्तो मनुष्येषु ब्रह्मण्याः सत्यवादिनः
ते ते पादं तितिक्षन्तामलं सन्तस्तितिक्षितुम्

^{१२.२१८.४७}श्रीरुवाच

^{१२.२१८.४८}एष मे निहितः पादो योऽयं सत्सु प्रतिष्ठितः
एवं विनिहितां शक्र भूतेषु परिधत्स्व माम्

^{१२.२१८.४९}शक्र उवाच

^{१२.२१८.५०}भूतानामिह वै यस्त्वा मया विनिहितां सतीम्
उपहन्यात्स मे द्विष्यात्तथा शृण्वन्तु मे वचः

^{१२.२१८.५१}भीष्म उवाच

^{१२.२१८.५२}ततस्त्यक्तः श्रिया राजा दैत्यानां बलिरब्रवीत्
यावत्पुरस्तात्प्रतपेत्तावद्वै दक्षिणां दिशम्

^{१२.२१८.५३}पश्चिमां तावदेवापि तथोदीचीं दिवाकरः
तथा मध्यंदिने सूर्यो अस्तमेति यदा तदा
पुनर्देवासुरं युद्धं भावि जेतास्मि वस्तदा

^{१२.२१८.५४}सर्वाँल्लोकान्यदादित्य एकस्थस्तापयिष्यति
तदा देवासुरे युद्धे जेताहं त्वां शतक्रतो

^{१२.२१८.५५}शक्र उवाच

^{१२.२१८.५६}ब्रह्मणास्मि समादिष्टो न हन्तव्यो भवानिति
तेन तेऽहं बले वज्रं न विमुञ्चामि मूर्धनि

^{१२.२१८.५७}यथेष्टं गच्छ दैत्येन्द्र स्वस्ति तेऽस्तु महासुर
आदित्यो नावतपिता कदाचिन्मध्यतः स्थितः

^{१२.२१८.५८}स्थापितो ह्यस्य समयः पूर्वमेव स्वयंभुवा
अजस्रं परियात्येष सत्येनावतपन्प्रजाः

^{१२.२१८.५९}अयनं तस्य षण्मासा उत्तरं दक्षिणं तथा
येन संयाति लोकेषु शीतोष्णे विसृजन्रविः

^{१२.२१८.६०}भीष्म उवाच

^{१२.२१८.६१}एवमुक्तस्तु दैत्येन्द्रो बलिरिन्द्रेण भारत
जगाम दक्षिणामाशामुदीचीं तु पुरंदरः

^{१२.२१८.६२}इत्येतद्बलिना गीतमनहंकारसंज्ञितम्
वाक्यं श्रुत्वा सहस्राक्षः खमेवारुरुहे तदा