^{१२.३५०.१}ब्राह्मण उवाच

^{१२.३५०.२}विवस्वतो गच्छति पर्ययेण; वोढुं भवांस्तं रथमेकचक्रम्
आश्चर्यभूतं यदि तत्र किंचि;द्दृष्टं त्वया शंसितुमर्हसि त्वम्

^{१२.३५०.३}नाग उवाच

^{१२.३५०.४}यस्य रश्मिसहस्रेषु शाखास्विव विहंगमाः
वसन्त्याश्रित्य मुनयः संसिद्धा दैवतैः सह

^{१२.३५०.५}यतो वायुर्विनिःसृत्य सूर्यरश्म्याश्रितो महान्
विजृम्भत्यम्बरे विप्र किमाश्चर्यतरं ततः

^{१२.३५०.६}शुक्रो नामासितः पादो यस्य वारिधरोऽम्बरे
तोयं सृजति वर्षासु किमाश्चर्यमतः परम्

^{१२.३५०.७}योऽष्टमासांस्तु शुचिना किरणेनोज्झितं पयः
पर्यादत्ते पुनः काले किमाश्चर्यमतः परम्

^{१२.३५०.८}यस्य तेजोविशेषेषु नित्यमात्मा प्रतिष्ठितः
यतो बीजं मही चेयं धार्यते सचराचरम्

^{१२.३५०.९}यत्र देवो महाबाहुः शाश्वतः परमोऽक्षरः
अनादिनिधनो विप्र किमाश्चर्यमतः परम्

^{१२.३५०.१०}आश्चर्याणामिवाश्चर्यमिदमेकं तु मे शृणु
विमले यन्मया दृष्टमम्बरे सूर्यसंश्रयात्

^{१२.३५०.११}पुरा मध्याह्नसमये लोकांस्तपति भास्करे
प्रत्यादित्यप्रतीकाशः सर्वतः प्रत्यदृश्यत

^{१२.३५०.१२}स लोकांस्तेजसा सर्वान्स्वभासा निर्विभासयन्
आदित्याभिमुखोऽभ्येति गगनं पाटयन्निव

^{१२.३५०.१३}हुताहुतिरिव ज्योतिर्व्याप्य तेजोमरीचिभिः
अनिर्देश्येन रूपेण द्वितीय इव भास्करः

^{१२.३५०.१४}तस्याभिगमनप्राप्तौ हस्तो दत्तो विवस्वता
तेनापि दक्षिणो हस्तो दत्तः प्रत्यर्चनार्थिना

^{१२.३५०.१५}ततो भित्त्वैव गगनं प्रविष्टो रविमण्डलम्
एकीभूतं च तत्तेजः क्षणेनादित्यतां गतम्

^{१२.३५०.१६}तत्र नः संशयो जातस्तयोस्तेजःसमागमे
अनयोः को भवेत्सूर्यो रथस्थो योऽयमागतः

^{१२.३५०.१७}ते वयं जातसंदेहाः पर्यपृच्छामहे रविम्
क एष दिवमाक्रम्य गतः सूर्य इवापरः