^{५.६६.१}संजय उवाच

^{५.६६.२}अर्जुनो वासुदेवश्च धन्विनौ परमार्चितौ
कामादन्यत्र संभूतौ सर्वाभावाय संमितौ

^{५.६६.३}द्यामन्तरं समास्थाय यथायुक्तं मनस्विनः
चक्रं तद्वासुदेवस्य मायया वर्तते विभो

^{५.६६.४}सापह्नवं पाण्डवेषु पाण्डवानां सुसंमतम्
सारासारबलं ज्ञात्वा तत्समासेन मे शृणु

^{५.६६.५}नरकं शम्बरं चैव कंसं चैद्यं च माधवः
जितवान्घोरसंकाशान्क्रीडन्निव जनार्दनः

^{५.६६.६}पृथिवीं चान्तरिक्षं च द्यां चैव पुरुषोत्तमः
मनसैव विशिष्टात्मा नयत्यात्मवशं वशी

^{५.६६.७}भूयो भूयो हि यद्राजन्पृच्छसे पाण्डवान्प्रति
सारासारबलं ज्ञातुं तन्मे निगदतः शृणु

^{५.६६.८}एकतो वा जगत्कृत्स्नमेकतो वा जनार्दनः
सारतो जगतः कृत्स्नादतिरिक्तो जनार्दनः

^{५.६६.९}भस्म कुर्याज्जगदिदं मनसैव जनार्दनः
न तु कृत्स्नं जगच्छक्तं भस्म कर्तुं जनार्दनम्

^{५.६६.१०}यतः सत्यं यतो धर्मो यतो ह्रीरार्जवं यतः
ततो भवति गोविन्दो यतः कृष्णस्ततो जयः

^{५.६६.११}पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिवं च पुरुषोत्तमः
विचेष्टयति भूतात्मा क्रीडन्निव जनार्दनः

^{५.६६.१२}स कृत्वा पाण्डवान्सत्रं लोकं संमोहयन्निव
अधर्मनिरतान्मूढान्दग्धुमिच्छति ते सुतान्

^{५.६६.१३}कालचक्रं जगच्चक्रं युगचक्रं च केशवः
आत्मयोगेन भगवान्परिवर्तयतेऽनिशम्

^{५.६६.१४}कालस्य च हि मृत्योश्च जङ्गमस्थावरस्य च
ईशते भगवानेकः सत्यमेतद्ब्रवीमि ते

^{५.६६.१५}ईशन्नपि महायोगी सर्वस्य जगतो हरिः
कर्माण्यारभते कर्तुं कीनाश इव दुर्बलः

^{५.६६.१६}तेन वञ्चयते लोकान्मायायोगेन केशवः
ये तमेव प्रपद्यन्ते न ते मुह्यन्ति मानवाः